Kad
fotograf Dragana Udovičić
Dragoslav Mihailović

Kad su cvetale tikve

KUPI KARTU
Reditelj: Boban Skerlić
TRAJANJE PREDSTAVE: 140 minuta | PREMIJERA: 24.05.2014.
Velika scena „Olivera i Rade Marković“

SCENOGRAF: Kiril Spaseski

KOSTIMOGRAF: Tatjana Radišić

KOMPOZITOR: Zoran Erić

SCENSKI POKRET: Marija Milenković

ASISTENT REDITELJA: Marko Misirača

ASISTENT KOSTIMOGRAFA: Dejana Cvetković

KONSULTANT ZA SCENSKE BORBE: Jovan Jovanović

ORGANIZATORI: Marija Batinica, Srđan Obrenović

INSPICIJENT: Olivera Milosavljević

SUFLER: Jovana Matić

 

IGRAJU:

Ljuba Vrapče: MILOŠ BIKOVIĆ

Matori Vrapče: BRANISLAV LEČIĆ/NENAD  GVOZDENOVIĆ

Milinka, njegova majka: DANICA RISTOVSKI

Andra, njegov otac: SRĐAN DEDIĆ

Dušica, njegova sestra: ANJA ALAČ/VANJA NENADIĆ

Vlada, njegov brat: DANIEL SIČ

Draganče Stoiljković, bokser, njegov drug: MODRAG RADONJIĆ

Stole Apaš: MARKO ŽIVIĆ

Ruža, njegova majka: JELENA ČVOROVIĆ PAUNOVIĆ

Stari Perišić: SLODOBAN BODA NINKOVIĆ

Rakić: DEJAN MATIĆ MATA/ANDREJ ŠEPETKOVSKI

Kapetan Zorić, Ljubin trener: MILAN ČUČILOVIĆ

Smiljka: JELISAVETA ORAŠANIN/IVA ILINČIĆ

Ivica Lepi: ANDRIJA KUZMANOVIĆ/STOJAN ĐORĐEVIĆ

Mita Majmun: IVAN ZARIĆ

Kelnerica: NATAŠA MARKOVIĆ

Vodnik Zdravko: IVAN TOMIĆ

Sulja: MARKO GVERO

Poparsić: SAVO RADOVIĆ

Čovek: ZORAN ĐORĐEVIĆ

Invalid: VLADAN MILIĆ/NIKOLA MALBAŠA

Devojke, udbovci, vojnici, oficiri, bokseri, prolaznici, publika, bolesnici, bolničari: STEFAN RADONJIĆ, MILOŠ PETROVIĆ TROJPEC, NADA MACANKOVIĆ/MARIJA PIKIĆ, IVAN ZABLAĆANSKI, MILAN ZARIĆ, ALEKSANDAR VUČKOVIĆ, ALEKSANDAR JOVANOVIĆ, LJUBOMIR BULAJIĆ, JANA MILOSAVLJEVIĆ, MLADEN SOVILJ, DUNJA STOJANOVIĆ, MAJA RANĐIĆ

Dečaci: DANILO ARNAUTOVIĆ, MARKO LUKIĆ

 

 

Drama „Kad su cvetale tikve” Dragoslava Mihailovića, koliko god da je dvojako svedočanstvo povesnih socijalno-političkih previranja iz nedavne prošlosti, toliko je iznad svega upečatljiva, snažna i onespokojavajuća intimna priča o rastegljivosti granica ljudskosti i morala. Univerzalnu, gotovo arhetipsku temu o prevazi potrebe za odbranom sopstvene časti i dostojanstva nad nametnutim, svepritiskajućim, ali opšte prihvaćenim društvenim normama i zakonima (koje i te kako zavise od istorijskog trenutka i poretka), Mihailović postavlja u radikalno dramaturški defragmentisane i na prvi pogled lokalne političke okvire (komunistička diktatura, Rezolucija Informbiroa, Goli otok), dajući tako „Tikvama” vanvremensku notu.